Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης

Βίος του Οσίου Γεωργίου Καρσλίδη 

Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου,

π. Γεώργιος Καρσλίδης, ο προορατικός Γέροντας

Τεύχος 17ο, Περιοδικό Πεμπτουσία, σελ. 116-123, Απρίλιος – Ιούλιος 2005

 

Στο κείμενο του π. Μωυσή ο άγιος Γεώργιος αναφέρεται ως Γέροντας, γιατί δεν είχε γίνει ακόμη η κατάταξή του στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο μακάριος Γέροντας Γεώργιος καταγόμενος από τον Πόντο γνώρισε από πολύ νωρίς την ορφάνια και την μοναξιά. Μετά από διώξεις και φυλακίσεις από το άθεο καθεστώς της Γεωργίας, φθάνει στην Ελλάδα, όπου ζώντας ασκητικά και με θερμή πίστη, χαριτώνεται ο ταπεινός και άξιος λειτουργός του Υψίστου με χαρίσματα διακρίσεως, διοράσεως, προοράσεως και προφητείας.

Συμπληρώνονται εφέτος 46 έτη από την μακαρία εκδημία του αοιδίμου πατρός Γεωργίου, που γεννήθηκε στην Αργυρούπολη του Πόντου το 1901. Νωρίς ορφάνεψε και την ανατροφή του ανέλαβε η ευλαβής γιαγιά του. Μετά τον θάνατο της γιαγιάς του και της αδελφής του αναχωρεί με τον παππού του για το Ερζερούμ, την Θεοδοσιούπολη της Μεγάλης Αρμενίας. Ο θάνατος και του παπ πού του και η κακομεταχείριση του αδελφού του τον φέρνουν στα μέρη του Καυκάσου Μόνος, φτωχός, πονεμένος κι αναγκεμένος, συντροφευόμενος από αγίους σε όνειρα και οράματα, φθάνει στην Τυφλίδα της Γεωργίας και οδηγείται από τον εκεί επίσκοπο στην Ιερά Μονή της Ζωοδόχου Πηγής. Ενδύεται το τίμιο του μοναχού ένδυμα στην ηλικία μόλις των εννέα ετών. Θα το διατηρήσει επί μισό αιώνα.

Η κουρά του

Αγάπησε την άσκηση και την προσευχή από παιδί. Στις 20 Ιουλίου 1919 κείρεται μοναχός και από Αθανάσιος ονομάζεται Συμεών. Κατά την ώρα της κουράς του λέγεται πως οι καμπάνες σήμαιναν μόνες τους

Στην Μονή συνάντησε έναν θείο του επίσκοπο, που τον βοήθησε πνευματικά. Το άθεο καθεστώς της επανάστασης του 1917 δίωξε την Εκκλη σία, τον κλήρο και τον μοναχισμό. Μαζί με άλλους μοναχούς της μονής του φυλακίσθηκε σε μια ανήλια και υπόγεια φυλακή, απ΄ όπου περνούσαν υπόνομοι. Υπέμεινε μεγάλες και φρικτές κακουχίες με ελπίδα στον Θεό. Πολλοί αδελφοί του τελείωσαν μαρτυρικά τον βίο τους εκεί. Με την βοήθεια της Παναγίας γλύτωσε από βέβαιο θάνατο. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1925 χειροτονήθηκε ιερεύς κι ονομάσθηκε Γεώργιος. Λειτουρ γούσε στα γεωργιανά.

Σύντομα απέκτησε φήμη διακριτικού, διορατικού και προορατικού Γέροντος. Πολύς κόσμος ερχόταν από μακριά για να γνωρίσει και να συμβουλευθεί τον νεαρό ιερομόνα χο. Το 1923 από την Τυφλίδα μεταβαίνει στο Σουχούμ. Στις συχνές θείες λειτουργίες του μνημόνευε πολλά ονόματα. Στο κελλί του μελετούσε και προσευχόταν συνεχώς Η εγκράτεια, η άσκηση, η αγρυπνία και η νηστεία ήταν αδιάκοπες. Οι προφητείες του εκπληρώνονταν Όλοι τον πλησίαζαν ως άγιο. Το 1929 καταφέρνει να έλθει στην Ελλάδα.

Άφιξη στην Ελλάδα

Δοξάζει τον Θεό για την σωτηρία του. Ο Πόντος, η Γεωργία και η Ρωσία μένουν στην μνήμη του ως τόποι αγώνων, μαρτυρίων και θυσιών. Από την Θεσσαλονίκη, όπου φθάνει στις 19 Οκτωβρίου 1929, μεταβαί νει στην Κατερίνη και στα χωριά Αλώνια και Κούκκος, Μικρό Δάσος του Κιλκίς και τέλος το 1930 στην Σίψα της Δράμας. Οι κακουχίες της φυλακής της Γεωργίας τον είχαν αφήσει ημιπαράλυτο, πολύ αδύναμο και πολλές φορές δυσκολευόταν πολύ να περπατήσει, ώστε τον σήκωναν στα χέρια, για να μετακινηθεί.

Όλη η περιουσία του ήταν λίγα εκκλησιαστικά βιβλία στην γεωρ γιανή γλώσσα, ιερατικά άμφια, εικόνες και μέρος των λειψάνων της αδελφής του Άννας. Κόσμος πολύς αρχίζει να τον πλησιάζει για να βοηθηθεί. Ο φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάδελφος και φιλάνθρωπος πατήρ κάνει παρακλήσεις, εξομολογεί και νουθετεί. Το 1938 κτίζει το μοναστηράκι της Αναλήψεως. Εκεί θα λειτουργεί, θα εξομολογεί, θα κηρύττει, θα προλέγει, θα θαυματουργεί επί μία ολόκληρη εικοσαετία. Ο ναός και το κελλί του γίνονται κολυμβήθρα Σιλωάμ για σωματικές και ψυχικές ασθένειες πολλών.

Μεταβαίνει προσκυνητής στα Ιε ροσόλυμα και το Άγιον Όρος κι έχει συναντήσεις με ιερές μορφές, που τον πείθουν να μείνει εκεί που είναι, γιατί έχει μεγάλη ανάγκη ο πιστός λαός την παρουσία και την μαρτυρία του. Το 1941 κατά θαυμαστό τρόπο σώζεται από βέβαιο θάνατο από τους Βούλγαρους, που τον είχαν συλλάβει προς εκτέλεση. Όλη η ζωή του κυλά μέσα σ΄ ένα συνεχές θαύμα. Με την βοήθεια του αγίου Νικολάου θεραπεύεται, ώστε να μπορεί κάπως ν΄ αυτοσυντηρείται.

Πάντα λιτός, απλός, νηστευτής, άγρυπνος, φιλάσθενος και δεόμενος. Λιγομίλητος, προσεκτικός, αυστη ρός και σοβαρός. Σε μεγάλη ανάγκη επισκεπτόταν φτωχούς κι ασθενείς. Είχε βοηθηθεί ο ίδιος κι έτσι μπορούσε να βοηθήσει και τους άλλους.

Κατά την αγία προσκομιδή μνημόνευε χιλιάδες ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων. Μάλιστα σημείωνε ορισμένα και στο τέλος της θείας Λειτουργίας καλούσε ιδιαίτερα τους συγγενείς και τους έλεγε τα προβλήματα των ζώντων η των κοιμηθέντων και πως τέλειωσαν τον βίο τους. Καθαροί και αθώοι άνθρωποι τον έβλεπαν ως λειτουργό να μην πατά στήνγή.

Στις αναίμακτες θείες ιερουργίες ήταν φωτεινός, ειρηνικός και χαρού μενος. Συλλειτουργούσε με αγίους. «Σπάνια λειτουργώ μόνος μου», έλεγε ο Γέροντας Είχε ιδιαίτερη ευλάβεια στην Παναγία, στον Τίμιο Πρόδρομο και τον άγιο Γεώργιο! Πολλούς ασθενείς κι αναγκεμένους ανθρώπους τους έστελνε σε διάφορους αγίους και με την ευχή του γίνονταν καλά. Από ταπείνωση δεν ήθελε να τιμάται η αναξιότητά του, αλλά να δοξάζεται ο θεός από τους αγίους του. Τους αγίους ονόμαζε μουσαφίρηδες. Είχε την χάρη να βλέπει την ψυχική κατάσταση των εκκλησιαζομένων.

Ο Γέροντας ήταν αυστηρός τηρητής των Ιερών Καvώνων της Εκκλησίας. Δεν ήταν εύκολος σε ανεπίτρεπτες «οικονομίες». Γινόταν πιο αυστηρός στους αμετανόητους. Το λειτούργημα του Πνευματικού το είχε πολύ υψηλά και το είχε λάβει πολύ σοβαρά. Δεν ήθελε οπαδούς να τον κολακεύουν. Είχε πάντα μια διακριτική αυστηρότητα. Αποσκοπούσε συστηματικά στην ταπείνωση του εξομολογουμένου, στην αληθινή συντριβή και μετάνοια προς σωτη ρία ψυχών αθανάτων.

Ο χαρισματούχος ποιμένας

Η θερμή πίστη, η ασκητική βιοτή, η καθαρή ζωή χαρίτωσαν τον ταπεινό κι άξιο λειτουργό του Υψίστου με χαρίσματα διακρίσεως, διοράσεως, προοράσεως και προφητεί ας. Ο Θεός φώτιζε τον μακάριο Γέροντα έτσι που τα μακρινά και τα παρελθόντα να τα βλέπει ως πλησίον και παρόντα, όπως και άλλοτε τα μέλλοντα, καθώς διηγούνται με θαυμασμό πολλά πνευματικά του τέκνα. Μερικοί που αμφέβαλλαν για τα χαρίσματα του Γέροντα δεν αργούσαν, όταν τον γνώριζαν καλά, να διαπιστώσουν πως πράγματι ήταν αληθινός άνθρωπος του Θεού. Ο Γέροντας χρησιμοποιούσε τα χαρίσματα προς βοήθεια και σωτηρία των ψυχών κι όχι για να εκθέσει και ντροπιάσει ανθρώπους ή να καυχηθεί και να προβληθεί ο ίδιος. Με δάκρυα πολλά μιλούσε καθαρά για τα επερχόμενα δεινά· την κατοχή του 1940, την επιδρομή των Βουλγάρων, τον εμφύλιο πόλεμο. Διάβαζε τις καρδιές των ανθρώπων σαν ανοιχτό βιβλίο Για να διατηρείται στην ταπείνωση, μερικές φορές προσποιόταν μωρία, διά Χριστόν σαλότητα. Η αρετή θέλει πολύ κόπο για ν΄ αποκτηθεί και περισσή τέχνη για να διαφυλαχθεί.

Ο Γέροντας στο ποιμαντικό του έργο έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή στις γυναίκες, που λόγιο του πλούσιου συναισθηματικού τους κόσμου εύκολα υπερβάλλουν στις τιμές των άλλων. Ήταν διακριτικά αυστηρός μαζί τους. Έκρυβε όμως μια καρδιά με μεγάλη αγάπη για όλους. Η ελεημοσύνη του ήταν πάντοτε μυστική. Μόλις σκοτείνιαζε έστελνε κρυφά μ΄ έμπιστους δικούς του ανθρώπους αναγκαία τρόφιμα και ρούχα στα σπίτια των φτωχών. Παρηγορούσε τους πενθούντες και φρόντιζε προ σεκτικά τους νεκρούς. Αγαπούσε τα παιδιά, τα συμβούλευε στοργικά και τους μοίραζε απλόχερα δώρα. Έκρυβε πάντα τον εαυτό του και δεν ήθελε να φαίνεται και να τιμάται. Ο Γέροντας δεν ήθελε κανένας να φύγει από το μοναστήρι νηστικός. Μαγείρευε, φούρνιζε ψωμί και μοίραζε σε όλους ευλογία. Ήταν εργατικός, ακούραστος, ελεήμων και φιλάνθρωπος.

Οι πιστοί έτρεφαν για όλα αυτά σεβασμό και αγάπη στον Γέροντα. Δεχόταν την αγάπη των τέκνων του, αλλά δεν την προκαλούσε και δεν την επιθυμούσε. Ήταν ταπεινός κι αγα πούσε ιδιαίτερα να μιλά για την αγία ταπείνωση. Ζούσε τελικά σε μια ιερή μοναξιά. Οι πολλοί των ανθρώπων δεν τον κατανοούσαν και μερικοί μάλιστα τον παρεξηγούσαν. Λίγοι μπορούσαν να καταλάβουν καλά το βάθος της πνευματικότητος του.

Η κοίμησή του

Προείδε και προείπε επακριβώς το μακάριο τέλος του. Προετοιμα­σμένος από καιρό το ανέμενε με περισσότερη προσευχή δίνοντας τις τελευταίες συμβουλές στ΄ αγαπητά πνευματικά του τέκνα. Τρεις μέρες πριν τον θάνατο του τελέσθηκε το μυστήριο του ιερού ευχελαίου. Μετάλαβε των αχράντων μυστηρίων. Συγχώρεσε, ευλόγησε κι ευχήθηκε όλους. Κοιμήθηκε στις 4 Νεομβρίου 1959. Οι τελευταίες λέξεις που ακούσθηκαν από τα χείλη του ήταν: «Της ευσπλαγχνίας την πύλην άνοιξον, ευλογημένη Θεοτόκε».

Ένα ορφανεμένο, πενθηφόρο κι απαρηγόρητο πλήθος τον ακολούθησε στην τελευταία κατοικία του, πίσω από τον ιερό ναό της Αναλήψεως, όπου λειτουργούσε επί τριάντα περίπου χρόνια. Το πρόσωπο του ήταν ειρηνικό, ιλαρό και φωτεινό. Το νεκρό του σώμα ευλύγιστο, όπως των Αγιορειτών. Τα δύο κυπαρίσσια πλάι στον τάφο του λύγισαν σαν για να τον προσκυνήσουν, όπως είχε προείπει, και πολλά πουλιά συνάχθηκαν την ώρα της ταφής του, δίχως να φοβούνται τον πολύ κόσμο. Όλοι ήταν πλέον βέβαιοι ότι κηδεύεται και θάβεται ένας άγιος, ζήτησε να τον θάψουν με τα άμφιά του, τον σταυρό του και τα λειτουργικά του βιβλία που είχε από την Γεωργία.

Πηγή: http://vatopaidi.wordpress.com

---

Συμβουλές

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΣΛΙΔΗ

«Μάνα, τα μαλλιά σου άσπρισαν, γέρασες, θα φύγεις απ’ αυτή τη γη, τι θα πας να βρεις στον άλλο κόσμο; Το πιάτο σου είναι άδειο κι η καντήλα σου σβησμένη».

*** 

-Μάνα, Ταμάμα, που ήσουνα εσύ και σε βλέπω τώρα;

-Καλά Γέροντα, δε με είδες; Εχθές στον εσπερινό ήμουνα, σήμερα στη λειτουργία. Δε με είδες;

-Δε σε είδα στην Εκκλησία. Τα ρούχα σου έβλεπα. Εσένα δε σε έβλεπα.

-Πάτερ άφησα μια κλώσα με δώδεκα πουλάκια στο σπίτι κι ο νους μου ήταν εκεί!

*** 

«Παιδί μου, Ευθυμία, δε θα πεις τίποτε εις βάρος της πεθεράς σου. Γιατι, ό,τι σ’ έλεγε η πεθερά σου, τα είχε στα χείλη».

***

Παραμονή Χριστουγέννων ο άντρας μου ήθελε να κοιμηθούμε μαζί. Εγώ τον απέτρεπα. Μετά δυο χρόνια που βρέθηκα στο Μοναστήρι, ο Γέροντας μόλις με είδε, μου είπε: «Μάνα μου, τέτοιο χάλι δεν είδα. Παραμονή Χριστουγέννων να σμίγουν τ’ ανδρόγυνα. Κάνουν παράλυτα παιδιά κι ύστερα τρέχουν να τα σώσουν».

***

Μια μέρα καθόταν ο Γέροντας έξω από το σπίτι μου. Ήρθε μια γυναίκα και συζήτησε αρκετή ώρα μαζί του. Ο Γέροντας επαίνεσε κάποια γνωστή της. Τότε η γυναίκα του λέει:

-Γιατί, πάτερ, την επαινείς τόσο;

-Αυτή, μάνα μου, και τι δεν έκανε. Πεθαμένους ξημέρωσε (δηλαδή ξενυχτούσε στα σπίτια που είχαν νεκρό), ορφανά βοήθησε, γεφύρια έχτισε, ελεημοσύνες έκανε.

-Πάτερ, γι’ αυτήν δεν άκουσα καλά λόγια.

-Τα κακά λόγια άκουσες και τα καλά δεν άκουσες; Αυτής τα στραβά άκουσες, τα δικά σου δεν τα ξέρεις;

-Πάτερ, τι έκανα η κακομοίρα;

- Όταν ζυγίζεις τη μισή οκά για μια κι έκλεβες στη ζυγαριά, δεν το σκεφτόσουν; Δούλεψες για τον διάβολο. Εκείνα λογάριασες και τα δικά σου δε λογάριασες;

Η γυναίκα σιώπησε και κατέβασε το κεφάλι της.

***

Την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ήλθαν να τον δουν 4-5 γυναίκες επιστρέφοντας από μία βάπτιση, που είχε γίνει στο χωριό. Μόλις τις είδε, είπε: «Πήγατε στη βάπτιση και φεύγοντας κουτσομπολεύατε το φαγητό που σας παρέθεσαν, αν ήταν καλό ή όχι…». Εκείνες τον κοιτούσαν και χαμογελούσαν. Ο Γέροντας τότε είπε αυστηρά: «Μη γελάτε… Είναι πολύ κακό να σε ταϊζει ο άλλος και συ να τον κατηγορείς για ό,τι σου προσφέρει».

***

«Ο Θεός φροντίζει για όλους. Η απελπισία είναι σχεδόν απιστία».

***

«Να μην κάθεσθε την ώρα της θ. Λειτουργίας. Ο νους σας να μην πετάει εδώ κι εκεί. Όσο θα είσθε στην εκκλησία να το πάρετε απόφαση, να διαθέσετε όλο τον χρόνο στην προσευχή».

***

Σε μια γυναίκα που άφησε αβοήθητη μια μητέρα που γεννούσε και πέθανε το παιδί της στάθηκε πολύ αυστηρός στην ασπλαχνία της. Μετά την εξομολόγηση της είπε: «Για να συγχωρεθείς, θα πας στο σπίτι σου, και θα παρακαλέσεις πολύ την Παναγία να σε βοηθήσει να κάνεις τον κανόνα σου. Θα πας να ζητιανέψεις σε εφτά χωριά. Από το πρωί ως το βράδυ θα ζητιανεύεις στο ένα χωριό και ότι μαζεύεις θα το μοιράζεις σε φτωχούς και ορφανά. Αυτό θα το κάνεις επί μία εβδομάδα». Η γυναίκα ρώτησε αν μπορεί να μοιράσει χρήματα δικά της, για μην εκθέσει την οικογένειά της. Ο Γέροντας όμως επέμενε: «Το αμάρτημα αυτό δεν συγχωρείται με χρήματα, αλλά με ζητιάνεμα, για να ταπεινωθείς, για να φύγει ο εγωισμός, για να πέσει η μύτη ως το χώμα».

***

Σε κάποιον που αποφάσισε να διαλύσει τον γάμο του επειδή η πεθερά του επενέβαινε αδιακρίτως στα του οίκου του, τον συμβούλευσε ο Γέροντας: «Την γυναίκα δεν την χωρίζουν εύκολα. Αυτή σου την έδωσε εσένα ο Θεός, να υποφέρεις μαζί της».

***

Είπε σε κάποιον προσκυνητή για την αντιδικία: «Σου έκανε εκείνο, του έκανες εσύ, σου έκανε εκείνος, πάλι του έκανες εσύ… Αυτά δεν τελειώνουν. Εσύ δεν έπρεπε να συνεχίσεις την ανταπόδοση του κακού».

***

«Οι υποσχέσεις στον Θεό δεν πρέπει να αθετούνται».

***

«Να μη σκέπτεσθε μόνο τι θα φάτε, τι θα φορέσετε, τι μεγάλο σπίτι θα χτίσετε. Να κτυπάτε τις πόρτες των φτωχών, των αρρώστων, των ορφανών. Περισσότερο να προτιμάτε τα σπίτια των θλιμμένων παρά των χαρούμενων. Εάν κάνετε καλά έργα, θα έχετε μεγάλο μισθό από τον Θεό. Θ’ αξιωθείτε να δείτε θαύματα, και στην άλλη ζωή θα έχετε απέραντη αγαλλίαση».

***

«Πάντα να ζείτε σεμνά και ταπεινά, δίχως εγωισμό… Πάντα να φροντίζετε ν’ αγαπάτε τους γέρους, τα ορφανά, τους αρρώστους. Να συναναστρέφεστε με φτωχούς και με ανθρώπους που οι άλλοι τους ταπεινώνουν».

***

Είπε ο Γέροντας σε προσκυνήτρια της μονής: «Στον φτωχό που σου ζήτησε να του δώσεις ψωμί δεν του έδωσες και τώρα ήρθες να κάνεις σαρανταλείτουργο για να επιδειχθείς;»

***

«Η Παναγία δεν θέλει μεγάλες λαμπάδες, ελεημοσύνη στους φτωχούς θέλει».

***

Είπε σε μια γυναίκα που τον συνάντησε στο μοναστήρι: «Τι; πηγαίνεις κάθε ημέρα στην Εκκλησία και δεν έχεις συγχωρεθεί με τα παιδιά σου;».

***

Σε μια νέα γυναίκα είπε: «Εσύ για την αγάπη που έδειξες στην κατάκοιτη μητέρα σου έκανες πολύ καλά. Ο Θεός σου τα συγχώρεσε όλα».

***

«Ο γεωργός όταν αρχίσει να οργώνει για να σπείρει, βλέπει πάντα εμπρός και προχωρεί, δεν γυρίζει να δει πίσω του και ο Θεός τον προστατεύει».

***

Έλεγε ο Γέροντας ότι αυτά που σώζουν τον άνθρωπο είναι «τα έργα τα καλά του Θεού, η ταπείνωση, η υπακοή, η αγάπη, η ελεημοσύνη».

***

Ο Γέροντας παρ’ ότι περιστοιχιζόταν από τόσο πολύ κόσμο, που τον εκτιμούσε και τον υπεραγαπούσε, αισθανόταν μόνος του. Δεν είχε ανθρώπους να τον καταλάβουν καλά, να τον μιμηθούν, να τον διαδεχθούν. Αναπαυόταν στο θέλημα του Κυρίου. Σε στιγμές ειλικρίνειας και πόνου αναφωνούσε: «Πολλά τα πρόβατα, αλλά πολύ λίγο το γάλα».

***

«Δεν αντέχω να βλέπω το κακό. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί. Και μόνο που στη γη πατάμε και σάρκα φοράμε κάθε βήμα μας είναι και αμαρτία».

***

«Μέσα στην αμαρτία κυλιέται ο κόσμος και δεν το καταλαβαίνει. Αυτά με κουράζουν, δεν αντέχω».

***

«Όλοι θα φύγουμε από αυτή τη ζωή. Είμαστε περαστικοί από εδώ. Εδώ ήλθαμε να δείξουμε τα έργα μας και να φύγουμε».

***

Πριν κοιμηθεί, είπε σε πνευματικό του τέκνο: «Γιαβρούμ (=παιδί μου), εγώ άσπρα-μαύρα, πέρασα τη ζωή. Εσύ να δούμε τι θα κάνεις; πως θα τα περάσετε;».

***

«Οι άνδρες πρέπει ν’ αποφεύγουν να έρχονται σε ερωτική επαφή τις Κυριακές και τις γιορτές για να μη γεννιούνται ανάπηρα παιδιά».

***

Αν αγαπούσε κάποιον, ο Γέροντας, του έστριβε τ’ αυτί. Τον χορό δεν τον θεωρούσε αμαρτία. Χόρευε κι ο ίδιος ποντιακούς χορούς.

***

Λίγες μέρες πριν την οσιακή κοίμησή του, έβλεπε τα βουνά και έλεγε: «Ευλογημένα βουνά, μόνα σας θα μείνετε». Σαν να τ’αποχαιρετούσε.

Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, Ο Μακαριστός Γέροντας Γεώργιος Καρσλίδης.

Γ.Κ. Χατζόπουλου, Θαύματα και Προφητείες του οσίου πατρός Γεωργίου Καρσλίδη.

---

Απολυτίκια - Κοντάκιον

Ήχος Πλ. Του Α. Τον συνάναρχον Λόγον.

Αναλήψεως μάνδρας σεπτόν δομήτορα, χαροποιού πένθους μύστην,

καρδιακής προσευχής, ταπεινώσεως και νήψεως το έσοπτρον,

ύμνοις, Γεώργιον, πιστοί, ώσπερ ομολογητών, τιμήσωμεν νέον εύχος,

βοώντες, φρούρει θεόθεν, σημειοφόρε, τους ικέτας σου.

Έτερον ήχος Δ. Ταχύ προκατάλαβε.

Εκ Πόντου ανέτειλας, ώσπερ αστήρ φαεινός,

την Δράμαν εφώτισας, ταις διδαχαίς σου σοφέ, τη ισαγγέλω πολιτεία σου.

Όθεν τοις προσιούσι, τη αγία Μονή σου, νέμεις ειρήνην, και παντοίας ιάσεις’

ως έχων παρρησίαν προς Χριστόν, Γεώργιε, πατήρ ημών Όσιε.

Κοντάκιον. Τον ζηλωτήν Ηλίαν.

Αργυρουπόλεως ένθεον βλάστημα, και Γεωργίας σεπτόν ενδιαίτημα,

ο εν τη Δράμα ασκήσας ως άσαρκος, και αγιάσας μονήν Αναλήψεως,

ημών ίσθι φύλαξ, Γεώργιε.

---

Χρονικό των εορτασμών του Αγίου Γεωργίου του Ομολογητού

Χρονικό των εορτασμών του Αγίου Γεωργίου του Ομολογητού, με την παρουσία της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ.

Το γεγονός της επισήμου αγιοκατατάξεως του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη (1901-1959) αποτελεί σημαντικό σταθμό στην ιστορία της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας, μετά την αναγνώριση της αγιότητος του από Δράμας Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου Καλαφάτη (+1922). Ο ταπεινός, σεμνός, Όσιος Γεώργιος γεννήθηκε στην Αργυρούπολη του Πόντου το 1901. Νέος έζησε στη Γεωργία, όπου εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε Διάκονος και Ιερεύς. Με τον ερχομό του στην Ελλάδα κατοίκησε από το 1930 στο χωριό Σίψα της Δράμας – σημερινούς Ταξιάρχες – ίδρυσε τη Μονή της Αναλήψεως του Κυρίου, έζησε βίο ένθεο κι έγινε στοργικός πνευματικός πατέρας πολλών. Ανεπαύθη και ετάφη στον τόπο της ασκήσεώς του στις 4.11.1959. Μετά την ανακομιδή των τιμίων λειψάνων του και τις δέουσες ενέργειες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δράμας κ.Παύλου, δια της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, έγινε κατά την από αιώνων καθιερωμένη τάξη η αναγνώριση της αγιότητος του Οσίου Γεωργίου υπό του Σεπτού Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Του πρώτου εορτασμού του Οσίου Γεωργίου του Νέου και Ομολογητού, προεξήρχε η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κύριος κύριος Βαρθολομαίος, ο οποίος περί την 6η μ.μ. της 31ης Οκτωβρίου 2008 έφθασε στον Αερολιμένα «Μέγας Αλέξανδρος» Χρυσουπόλεως, όπου τον υπεδέχθησαν ο επιχώριος Μητροπολίτης Φιλίππων κ.Προκόπιος, ο Μητροπολίτης Δράμας κ.Παύλος οι αρχές των νομών Καβάλας και Δράμας και κατευθύνθησαν στο Ξενοδοχείο «Κούρος» της πόλεως Δράμας, όπου παρέμεινε επί τριήμερο. Την 8η μ.μ. παρετέθη επίσημο Δείπνο υπό του προέδρου της Τ.Ε.Δ.Κ. Δράμας κ.Θεοδώρου Αθανασιάδη και αντηλλάγησαν θερμοί λόγοι.

Την επομένη, 1η Νοεμβρίου 2008, περί ώρα 9 π.μ. πραγματοποιήθηκε επίσημη υποδοχή στην Α.Θ.Π. και τη συνοδεία του, που αποτελείτο από τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Μύρων κ.Χρυσόστομο, Ισπανίας κ.Πολύκαρπο, Χόνκ Κόγκ κ.Νεκτάριο, Μ. Αρχιμανδρίτη κ.Αθηναγόρα, Μ. Αρχιδιάκονο κ.Μάξιμο και τον Τριτεύοντα Διάκονο κ.Ανδρέα, στην Ιερά Μονή Αναλήψεως του Σωτήρος – Ταξιαρχών (Σίψας) Δράμας, υπό της Καθηγουμένης Πορφυρίας μοναχής και της συνοδείας της, δια φανών, λαμπάδων, εξαπτερύγων, λαβάρων και χαρμοσύνων κωδωνοκρουσιών, καθώς και πλήθους κόσμου από διάφορα μέρη. Κατά την καθιερωμένη τάξη εγένετο Δοξολογία στο Καθολικό της Μονής, όπου ο Παναγιώτατος μετά της συνοδείας του ασπάσθηκε την κάρα του Οσίου Γεωργίου. Ο Άγιος Δράμας προσφώνησε από την Ωραία Πύλη καταλλήλως τον Παναγιώτατο και εκείνος αντιφώνησε «με αισθήματα βαθείας συγκινήσεως και πνευματικής αγαλλιάσεως» ευχηθείς «όσα εύφημα, όσα θυμύρη, όσα σωτήρια εις μίαν εκάστην εκ της Αδελφότητος, από της Οσιωτάτης Καθηγουμένης μέχρι και της τελευταίας δοκίμου, και βεβαίως, εις τον πνευματικόν και τον Εφημέριον της Μονής, απονέμοντες υμίν ολόθυμον την Πατριαρχικήν ημών ευλογίαν και Πατρικήν ευχήν».

Στη συνέχεια εγένοντο τα θυρανοίξια του παρακειμένουκουβουκλίου, όπου θα φυλάγονται προς προσκύνηση τα τίμια λείψανα του Οσίου. Ο Παναγιώτατος ανέγνωσε ειδική ευχή, την οποία συνέθεσε ο Σεβασμιώτατος Εδέσσης κ.Ιωήλ, καταλήξας: «Κύριε Παντοκράτωρ, αγίασον το Κιβώριον των τιμίων λειψάνων του Οσίου Πατρός ημών Γεωργίου και ποίησον αυτό της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας φυλακτήριον θείον, της Αγιωτάτης Μονής της θείας Αναλήψεως διηνεκές αγιαστήριον, των πιστών περπόθητον προσκύνημα, των Κληρικών οαραινετικόν κήρυγμα, των κοσμικών κολυμβήθραν ιαμάτων, της Ορθοδόξου Εκκλησίας σέμνωμα, των πονηρών δαιμόνων μάστιγα, των Αγγέλων εντρύφημα, των ασκητών και μοναζόντων εγκαλώπισμα, και πάντων των ευσεβών Χριστιανών στήριγμα.»

Κατόπιν τελέσθηκε η τάξη της καθιερώσεως του Κιβωρίου επί του τάφου του οσίου Γεωργίου, όπου κατά την ωραία ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, τον επί του χαριτοβρύτου τάφου του οσίου Γεωργίου ανεγερθέντα μικρόν οικίσκον, τον επονομαζόμενον κιβώριον, αγίασον τη θεία Σου χάριτι. Ανάδειξον τούτον υπομνηστικόν των δεόντων προς σωτηρίαν των ανθρώπων. Ποίησον τούτον θαυμάτων ποικίλων ανεπίσχετον ρεύμα, παρηγορίας πηγήν, κρήνην πνευματικής αναψυχής, θάρσους και δυνάμεως ποταμόν, υπομονής, ανδρείας, ασκήσεως ενθύμημα και παντοειδών νόσων ιατρείον». Μετά το κέρασμα στο αρχονταρίκι της φιλόξενης μονής και την ανταλλαγή ενθυμίων έγινε αναχώρηση για την ιερά μονή Παναγίας Εικοσιφοινισσας.

Περί την 12η μεσημβρινή στα προπύλαια της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής μονής της Εικοσιφοίνισσας πραγματοποιήθηκε η υπάντηση της Α.Θ.Π. και της συνοδείας του υπό της Καθηγουμένης Αλεξίας μοναχής και της Αδελφότητος, αι οποίαι έψαλλον το «Άξιον Εστι», προπορευομένων των ταλάντων και των εξαπτερύγων, δια σημαιοστολισμών, ανθοφοριών και κωδωνοκρουσιών. Ο Παναγιώτατος αφού προσκύνησε τη θαυματουργή εικόνα της Θεομήτορος και την Αγία Τράπεζα ανήλθε στον δεσποτικό θρόνο, όπου ανεπέμφθη δοξολογία, στο τέλος της οποίας εκφωνήθηκαν οι δέοντες λόγοι. Ο άγιος Δράμας από την Ωραία Πύλη μίλησε με περισσή θέρμη, ειλικρινή αγάπη και άπειρο σεβασμό για το μεγάλο γεγονος της παρουσίας του Παναγιωτάτου στη μονή και αναφέρθηκε στους Πατριάρχες, που είχαν σχέση με την αρχαία και ιστορική αυτή μονή. Ο Παναγιώτατος στην αντιφώνησή του κατέληξε με τους λόγους: «Ευχαριστούμεν θερμώς δια την θερμήν υποδοχήν και τας ευλαβείς εκδηλώσεις αγάπης και σεβασμού προς την ημετέραν Μετριότητα και την Πατριαρχικήν ημών Συνοδείαν. Πάντα ταύτα τα θησαυρίζομεν εν αγάπη εις τα εσώτατα της καρδίας ημών και ευχόμεθα πλουσίαν την άνωθεν ανταπόδοσιν. Ιδιαιτέρως ευχαριστούμεν εν ευγνωμοσύνη πολλή την τε μονήν και τον Ιερώτατον Μητροπολίτην κ.Παύλον δια το τιμαλφέστατον δώρημα του τεμαχίου του σεπτού λειψάνου του Αγίου Διονυσίου του Α΄ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, και της ιεράς αυτού εικόνος, τα οποία θα θησαυρισθούν εις τον Πάνσεπτον Πατριαρχικόν Ναόν».

Στη συνέχεια παρετέθη τράπεζα στην Α.Θ.Π. και τη συνοδεία του, καθώς και σε όλους τους Ιερείς της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας, εκ μέρους των οποίων ομίλησε δι ολίγων, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας εξάρας την αφοσίωσή τους στην Εκκλησία. Απευθυνόμενος προς τους Ιερείς ο Παναγιώτατος, μεταξύ άλλων τόνισε πως ένας άξιος ιερεύς στάθηκε και ο όσιος Γεώργιος: «Τοιούτος ακριβώς εφάνη εις τον πολυτάραχον εικοστόν αιώνα ο εξ Αργυρουπόλεως του Πόντου αοίδημος Ιερομόναχος Γεώργιος Καρσλίδης. Οι παλαιότεροι τον ενθυμούνται ακόμη. Οι νεώτεροι έχουν ακούσει περί αυτού πολλά. Όλοι δύνανται να πληροφορηθούν περισσότερα όχι μόνον από τα κυκλοφορούντα περί αυτού βιβλία, αλλά και από τα κατά καιρούς δι΄αυτού επιτελούμενα υπό της Θείας Χάριτος ποικίλα θαύματα. Υπήρξεν ο «Παπάς», ο Πατήρ! Ο Καλός Ποιμήν, ο γνήσιος μιμητής του Καλού Ποιμένος Χριστού! Ο Παρηγορητής, ο θεραπευτής, ο εμπνευστής, ο διδάσκαλος, ο άνθρωπος του οποίου όλα τα στοιχεία της προσωπικότητος και της πολιτείας εφανέρωναν ουρανόν.» Αφού έλαβαν όλοι οι παρευρισκόμενοι την ευλογία του Πατριάρχου και από ένα αναμνηστικό έγινε αναχώρηση για τη Δράμα.

Στις 5 μ.μ. πραγματοποιήθηκε επίσημη υποδοχή της Α.Θ.Π. και της συνοδείας του στο Επισκοπείο της Ι. Μ. Δράμας. Τον Παναγιώτατο στον εξώστη του Επισκοπείου προσφώνησε ο Υπουργός Μακεδονίας – Θράκης κ.Μαργαρίτης Τζίμας μ’ ένα εξαιρετικό λόγο, που φανέρωνε βαθύ σεβασμό στο σεπτό πρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχου, ο οποίος αντιφωνώντας ανεφέρθη: «Αναλαβόντες ειρηνικήν οδόν δια τους εορτασμούς της αναγνωρίσεως του νέου Αγίου της Εκκλησίας οσίου Γεωργίου των Ταξιαρχών, ήλθομεν εις την ευλογημένην πόλιν της Δράμας, κομίζοντες εις όλους, άρχοντας και αρχομένους, Κλήρον και Λαόν, την ευλογίαν, την στοργήν και τας ευχάς της εν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, της πνευματικής Μητρός σας και ευσεβούς πηγής του Γένους. Ήλθομεν δια να πανηγυρίσωμεν μαζί σας την πρώτην επίσημον εορτήν του Αγίου Γεωργίου, αλλά ήλθομεν και διά να ίδωμεν εκ του πλησίον τα προσφιλή πρόσωπά σας και την πρόοδόν σας, τόσον την κατά Θεόν, όσον και την κοινωνικήν και πολιτιστικήν, και να χαρώμεν, διότι πάντοτε σας αγαπώμεν εκτενώς, πάντοτε σας σκεπτώμεθα και προσευχόμεθα υπέρ υμών.» Πλήθος κόσμου, που είχε κατακλύσει τον γύρω του Επισκοπείου χώρο, καταχειροκρότησε ένθερμα τον Παναγιώτατο και στη συνέχεια τον ακολούθησε στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου, προπορευομένων νέων και νεανίδων με τοπικές παραδοσιακές ενδυμασίες και παραδοσιακά λαϊκά όργανα, που έδωσαν σε όλους μεγάλη συγκίνηση και χαρά.

Ακολούθησε ο Μέγας Εσπερινός χοροστατούντος της Α.Θ.Π. με την παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Φιλίππων κ. Προκοπίου, Τρίκκης κ. Αλεξίου, Βεροίας κ. Παντελεήμονος, Ελασσώνος κ. Βασιλείου, Καστορίας κ. Σεραφείμ, Ιόππης κ. Δαμασκηνού, Φλωρίνης κ. Θεοκλήτου, Κασσανδρείας κ. Νικοδήμου, Σερρών κ. Θεολόγου, Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου, Εδέσσης κ. Ιωήλ, Ζιχνών κ. Ιεροθέου, Ελευθερουπόλεως κ. Χρυσοστόμου, Κοζάνης κ. Παύλου, Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου, Νεαπόλεως κ. Βαρνάβα και Δράμας κ. Παύλου. Επίσης οι Καθηγούμενοι των Ιερών Μονών Μεγίστης Λαύρας Πρόδρομος, Ιβήρων Ναθαναήλ, Διονυσίου Πέτρος, Παντοκράτορος Γαβριήλ, Ξενοφώντος Αλέξιος, Τατάρνης Δοσίθεος και Αγίου Γεωργίου Στυλίδος Ιγνάτιος. Οι εκπρόσωποι της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους Γέρων Νικόδημος Αγιοπαυλίτης, Ιερομόναχος Γρηγόριος Ξενοφωντινός και ο Αρχιγραμματεύς Ιερομόναχος Κυπριανός Βατοπεδινός. Επίσης οι Αγιορείτες πατέρες: Γέρων Παύλος Λαυριώτης, Γέρων Μάξιμος Ιβηρίτης, Ιερομόναχος Ιωσήφ Καρακαλληνός, Ιερομόναχος Σεραφείμ Ξενοφωντινός, Ιερομόναχος Λουκάς Ξενοφωντινός, Γέρων Μωυσής και Ιερομόναχος Χρυσόστομος, ο οποίος διακόνησε ως βηματάρης και τυπικάρης μετά των Αρχιμανδριτών Ιουστίνου Μπαρδάκα και Αθηναγόρα Μπίρδα. Παρέστησαν επίσης ο ο Υπουργός Μακεδονίας – Θράκης κ. Μαργαρίτης Τζίμας, ο Νομάρχης Δράμας κ. Κωνσταντίνος Ευμοιρίδης, ο Δήμαρχος Δράμας κ. Θωμάς Μαργαρίτης, εκπρόσωποι των πολιτικών, στρατιωτικών, δικαστικών, δημοτικών και λοιπών αρχών.

Στο τέλος του Εσπερινού μίλησε επίκαιρα και ευσύνοπτα ο Νομάρχης Δράμας κ. Κωνσταντίνος Ευμοιρίδης και απάντησε μεστά, ως συνήθως, ο Παναγιώτατος, ο οποίος επανέλαβε τον κύριο λόγο της συνάξεως, την τιμή του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη: «Αυτόν τον επίγειον άγγελον, του οποίου την αγιότητα και τα θαύματα η τοπική σας Εκκλησία μεγαλοφώνως μαρτυρεί, η Μήτηρ Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως χρεωστικώς κατέταξε προσφάτως και επισήμως εις τας δέλτους των γνωστών Αγίων του Θεού, και ιδού απόψε, εν ατμοσφαίρα και φωτί Αναστάσεως πανηγυρίζοντες, εορτάζομεν την μνήμην του…» Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά των Αναστασίμων τροπαρίων της ημέρας εψάλλησαν και τα του Αγίου Γεωργίου υπό των καλλικελάδων χορών των Ιεροψαλτών, τους οποίους διηύθυναν οι πρωτοψάλτες κ. Απόστολος Αθιανός, κ. Γρηγόριος Παπαεμμανουήλ και κ. Πέτρος Παπαεμμανουήλ, τους οποίους συνεχάρει και ο Παναγιώτατος. Την πλήρη ιερά ασματική ακολουθία συνέθεσε ο δόκιμος υμνογράφος κύριος Χαράλαμπος Μ. Μπούσιας με περισσή αγάπη, ευλάβεια, γνώση και τέχνη. Του εορτασμού δέσποζε η ιερά εικόνα του Αγίου Γεωργίου, τεχνουργημένη ωραιότατα υπό του εργαστηρίου της βυζαντινής αγιογραφίας των αδελφών της ιεράς μονής Αναλήψεως, από την οποία είχαν μεταφερθεί προς προσκύνηση και τα τίμια λείψανα του Αγίου, εντός περιτέχνου λάρνακος.

Στη συνέχεια παρετέθη επίσημο δείπνο υπό του Νομάρχου Δράμας κ. Κωνσταντίνου Ευμοιρίδη προς τιμήν του Παναγιωτάτου. Στην προσφώνησή του ο κύριος Νομάρχης με σεβασμό και ευγένεια αναφέρθη στη χαρά όλου του νομού για την υψηλή επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου στη Δράμα. Ο Παναγιώτατος απαντώντας επενέλαβε: «Δραττόμεθα της ευκαιρίας να υπογραμμίσωμεν την πολλήν συγκίνησιν και χαράν την οποίαν αισθανόμεθα ανάμεσά σας, ανάμεσα εις αδελφούς και τέκνα ιδιαιτέραν θέσιν έχοντα πάντοτε εις την καρδίαν και εις τας προσευχάς ημών.»

Το πρωί της 2ας Νοεμβρίου 2008 στον Ιερό Μητροπολιτικό ναό Εισοδίων της Θεοτόκου ετελέσθη η Πατριαρχική Θεία Λειτουργία, Ιερουργούντων της Α.Θ.Π., του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και των Αρχιερέων που αναφέραμε. Στο τέλος της Δοξολογίας του Όρθρου ο Μ. Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου κ. Αθηναγόρας ανέγνωσε την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη Αγιοκατατάξεως του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται: «θεσπίζομεν Συνοδικώς και εν Αγίω διακελευόμεθα Πνεύματι όπως ο ειρημένος Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης συναριθμείται τοις Αγίοις της Εκκλησίας, ως μέχρι τούδε ούτωκαι εις αιώνα τον άπαντα τιμώμενος παρά των πιστών και ύμνοις εγκωμίων γεραιρόμενος κατ΄έτος τη δ΄του μηνός Νοεμβρίου ημέρα της προς Κύριον εκδημίας αυτού.»

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας με ιδιαίτερη συγκίνηση και χαρά ο οικείος Μητροπολίτης κ. Παύλος προσφώνησε τον Παναγιώτατο, ευχαριστήσας αυτόν, για μία ακόμη φορά, για την ευλογημένη παρουσία του και του παρέδωσε τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Γεωργίου. Ο Παναγιώτατος στην ομιλία του αναφέρθηκε στον ένθεο βίο του Αγίου Γεωργίου, τονίσας μεταξύ άλλων: «Ο Θεός εκλέγει συχνά από κοιλίας μητρός των ορισμένας ωραίας ψυχάς, και εμπιστεύεται εις αυτάς μεγάλα χαρίσματα και εκτάκτους δωρεάς προκειμένου να εργασθούν καρποφόρως εις το Ευαγγέλιον, να γίνουν φωστήρες εν τω κόσμω, οδηγοί πολλών εις την χριστιανικήν ζωήν και πολιτείαν, αλείπται πλήθους αγωνιστών της ευσεβείας. Χωρίς αμφιβολίαν, ένας εξ αυτών είναι ο προσφάτως επισήμως ως Άγιος αναγνωρισθείς υπό της Μητρός Εκκλησίας μακάριος Ιερομόναχος Γεώργιος Καρσλίδης.» Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κύριος Παύλος τίμησε τον Υπουργό Μακεδονίας – Θράκης κ. Μαργαρίτη Τζίμα με τον χρυσό Σταυρό του Αγίου Χρυσοστόμου της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας. Ο κύριος Υπουργός ευχαρίστησε θερμά.

Στη συνέχεια παρετέθη επίσημο γεύμα από τον κύριο Υπουργό, στο οποίο, κατά το έθος, αντηλλάγησαν προπόσεις και δώρα. Ο Παναγιώτατος στην προσφώνησή του μεταξύ άλλων, ανέφερε: «Κρατούμεν αναχωρούντες εκ Δράμας τας καλυτέρας των αναμνήσεων και εκφράζομεν θερμάς ευχαριστίας προς πάντας όσοι, με πρωτοπόρον τον Ιερώτατον Μητροπολίτην κύριον Παύλον εκοπίασαν δια την οργάνωσιντων εορτασμών και οπωσδήποτε συνέβαλον εις την λαμπρότητά των. Ιδιαιτέρως ευχαριστούμεν τον αγαπητόν αμφιτρύονα του παρόντος γεύματος Εξοχώτατον Υπουργόν Μακεδονίας – Θράκης κ. Μαργαρίτην Τζίμαν δια την όλην συμμετοχήν του, δια τους ευλαβείς και πλήρεις αγάπης και σεβασμού λόγους του, τόσον χθές εις την επίσημον υποδοχήν ημών, όσον και σήμερον, καθώς και δια το σημερινόν γεύμα, το οποίον επισφραγίζει, ως είπομεν την χαράν της προλαβούσης Θείας Λειτουργίας.»

Την 6ην μ.μ. η Ιερά Μητρόπολις Δράμας, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δράμας και ο Δήμος Δράμας πραγματοποίησαν εόρτια εκδήλωση προς τιμήν της Α.Θ.Π. στην αίθουσα τελετών του Μουσικού Σχολείου Δράμας, τους συντελεστές της οποίας παρουσίασε ο Αρχιμ. Γεράσιμος Βλατίτσης. Κατ’ αυτή μίλησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ.Παύλος λίαν ενθέρμως επί τη συμπληρώσει δεκαεπταετίας της Α.Θ.Π. στον Οικουμενικό Θρόνο, η διευθύντρια του Μουσικού Σχολείου Δράμας κ.Ευτυχία Δούζμπη – Σαρηπανίδη, η κ.Μαγδαληνή Παρχαρίδου με θέμα: «η Βυζαντινή Δράμα, μνημεία και προσωπογραφία», ο Αρχιμανδρίτης Δοσίθεος Κανέλλος με θέμα: «Ο Πατριάρχης του Γένους όπως τον γνώρισα» ο οποίος κατασυγκίνησε το πολυπληθές ακροατήριο. Η ηθοποιός κ. Μελίνα Μποτέλη ανέγνωσε απόσπασμα του βιβλίου του πατρός Δοσιθέου: «Θέλω να πιώ όλο το Βόσπορο». Η πολυμελής, νεανική και ωραιοτάτη χορωδία του Μουσικού Σχολείου Δράμας απέδωσε παραδοσιακά τραγούδια με τη συνοδεία μουσικών οργάνων και ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ξηροποτάμου, ο Παμμικρασιατικός Σύλλογος Δράμας «Ο Άγιος Χρυσόστομος», η Θρακική Εστία Δράμας και οι Ακρίτες Πρασινάδας απέδωσαν Παραδοσιακούς Μακεδονικούς, Μικρασιατικούς, Θρακικούς και Ποντιακούς χορούς. Τέλος, ο Παναγιώτατος συγκινημένος από την προς τιμήν του εκδήλωση ευχαρίστησε θερμά και εγκάρδια όλους τους συντελεστές και παράγοντες της ωραίας εσπερίδος: «Πολλήν συγκίνησιν δοκιμάζομεν απόψε με την ωραίαν καλλιτεχνικήν εκδήλωσιν, την οποίαν διοργανώσατε δια να τιμήσετε την δεκάτην εβδόμην επέτειον της ενθρονήσεως ημών εις τον αγιώτατον Αποστολικόν και Πατριαρχικόν Οικουμενικόν Θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως.»

Στη συνέχεια παρετέθη επίσημο δείπνο προς τιμήν της Α.Θ.Π. υπό του Δημάρχου Δράμας κ.Θωμά Μαργαρίτη, ο οποίος προσφώνησε κατάλληλα και αξιόχρεα την Α.Θ.Π..Ο Παναγιώτατος απάντησε: «Το δείπνον τούτο, το οποίον η ευγένεια και ευλαβής αγάπη του κ. Δημάρχου παραθέτει, αποτελεί καταληκτήριον εκδήλωσιν της επισήμου Πατριαρχικής παρουσίας εις την Δράμαν, επ΄ευκαιρίαν των εορτασμών της αναγνωρίσεως ως Αγίου του Οσίου Γεωργίου. Το τριήμερον υπήρξε πλουσιώτατον εις ευλογίαν Θεού, εις πνευματικήν ανάτασιν, εις σύσφιξιν ιερών δεσμών, εις ενίσχυσιν του ευσεβούς φρονήματος, εις κοινωνίαν αγάπης, εις κοινήν πάντων χαράν και αγαλλίασιν. Εζήσαμεν όλοι εντόνως την παρουσίαν της χάριτοςτου τιμωμένου Αγίου.»

Το πρωί συνοδευόμενος ο Παναγιώτατος και η τιμία αυτού συνοδεία υπό του Αγίου Δράμας μετέβη στο αεροδρόμιο Χρυσουπόλεως, απ΄όπου αναχώρησε για την πόλη των Πατρών. Είναι γεγονός πανθομολογούμενο ότι η παρουσία του Παναγιωτάτου λάμπρυνε τις λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου και ήταν αδιαμφισβήτητα μία παρουσία, η οποία χαροποίησε τον πιστό λαό, που έλαβε την Πατριαρχική ευχή και ευλογία του.

Την 6η μ.μ. στην Ιερά Μονή Αναλήψεως του Σωτήρος επεστράφησαν τα τίμια λείψανα του Αγίου από τον ιερό Μητροπολιτικό ναό Δράμας και εναπετέθησαν στο Καθολικό της Μονής. Χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ.Σεραφείμ άρχισε ο Εσπερινός της Αγρυπνίας μέσα σε ησυχία και κατάνυξη παρά το πλήθος του κόσμου. Ο Άγιος βοήθησε και υπήρχε καλοκαιρία και έτσι δεν ταλαιπωρήθηκε καθόλου ο πολύς κόσμος, που είχε κατακλύσει από νωρίς όλο τον αύλειο χώρο. Στους χορούς των ψαλτών έψαλλαν μοναχές από διάφορες μονές της Μακεδονίας. Καθηγουμένες είκοσι μονών μετά των συνοδειών των παρευρέθησαν στην κατανυκτική Αγρυπνία. Στο τέλος του Εσπερινού ο μοναχός Μωυσής Αγιορείτης, ο οποίος συνέγραψε τον βίο του Αγίου μίλησε καταλλήλως, τονίσας τα σημεία της ενθέου βιοτής που τον χαρίτωσαν ενώπιον του Κυρίου, τη γνήσια ταπεινοφροσύνη, τη σεμνότητα, την πενία, την άσκηση, την αδοξία και μυστικότητα της όλης ενάρετης ζωής του. Κατά την πρωινή Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων ο οποίος κήρυξε επίκαιρα, μετά συλλειτουργών των αγίων Αρχιερέων Καστορίας κ.Σεραφείμ, Φλωρίνης κ.Θεοκλήτου, Νεαπόλεως κ.Βαρνάβα και Δράμας κ.Παύλου μετά των αγίων Καθηγουμένων Αγίου Παύλου Παρθενίου, Φανερωμένης Λευκάδος Νικηφόρου, και πλειάδος Ιερέων και Ιεροδιακόνων. Μετά από τηνλιτανεία των αγίων λειψάνων πέριξ της μονής παρετέθη τράπεζα κατά την οποία ανεγνώσθησαν νεώτερα θαύματα του Αγίου Γεωργίου, του οποίου η ευχή να συνοδεύει όλους πάντοτε.

Οι όλοι εορτασμοί τελείωσαν αίσια και χαροποίησαν όλους τους προσκυνητές, που ήλθαν από πλησίον και από μακρυά. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δράμας κ.Παύλο για τον εξαίρετο προγραμματισμό, την άρτια οργάνωση και τον επιμελή συντονισμό όλων των εκδηλώσεων προς τιμήν του νεου Αγίου. Ταπεινά ευχόμεθα ο Άγιος να τον ενισχύει στο έργο του πλούσια. Επίσης, στη φιλόθεη και φιλάγια αδελφότητα της Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος συγχαρητήριες ευχές για τους πολλούς κόπους της, τους οποίους να πληρώσει ο Άγιος . Στους συμμετέχοντες κάθε ευλογία. Εμείς οι ταπεινοί υπογράφοντες χαιρόμεθα ειλικρινά για την πλήρη επιτυχία του όλου εορτασμού του Αγίου, του οποίου οι ακοίμητες πρεσβείες είθε να μας συνοδεύουν πάντοτε, γιατί τις είχαμε όλοι μεγάλη ανάγκη.

 

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

24/12/2008

 

---

Διδάγματα π. Γεωργίου Καρσλίδη

 

Άρθρο του αρχιμ. Κοσμά Λαμπρινού

Όσα θα ακολουθήσουν αποτελούν σύντομη αναφορά σε διδαχές του π. Γεωργίου Καρσλίδη. Η ζωή του οσίου αυτού πατρός, όπως θα δείτε από τα λίγα που γράφονται παρακάτω, διδάσκει όχι μονάχα τους μοναχούς, τους ασκητές και τους ιερείς αλλά και όλους τους λαϊκούς. Το θέμα είναι άν δεχόμαστε τη διδασκαλία του.

Ο ΟΣΙΟΣ π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ

Ποιος είναι ο π. Γεώργιος Καρσλίδης σαν ιερεύς; Ο π. Γεώργιος γεννήθηκε στην Γεωργία της πρώην Σοβιετικής Ενώσεως. Από μικρό παιδί άρχισε να γνωρίζει θλίψεις και πόνους στη ζωή του. Άλλος στη θέση του θα απογοητεύονταν, θα παραπονιόταν και θα λογάριαζε ως συνυπεύθυνο στο φόρτο της δοκιμασίας του τον Ύψιστο. Ο π. Γεώργιος Καρσλίδης όμως μέσα από πρωτόφαντους διωγμούς προσφυγιάς, σωματικούς τραυματισμούς, στερήσεις και πόνους, δεν έπαυσε να αγαπά και να δοξολογεί τον Εσταυρωμένο Λυτρωτή μέσα από τη καρδιά του. Τριών χρονών έμεινε πεντάρφανος. Έξι χρονών τον καταδιώκει βάναυσα ο αδελφός του. Έφυγε, εξορίστηκε σε μία σπηλιά γεμάτη χιόνι. Αλλά δεν βγήκε από το στόμα του λέξη βλάσφημη.

Συχνά ακούγεται από στόματα απίστων και δυσπίστων μια αντίρρηση. Ναι, σου λένε, παλαιότερα υπήρχαν ιερείς φωτισμένοι και θαυματουργοί. Τώρα όμως υπάρχουν τέτοιοι; Η απάντηση της Εκκλησίας είναι ότι υπάρχουν αλλά χρειάζεται ψάξιμο για να τους βρει κάποιος. Μαρτυρίες πνευματικών παιδιών του π. Γεωργίου αποδεικνύουν ότι ο π. Γεώργιος ήταν καλός ποιμήν διότι τους έλεγε πράγματα που αποδείχθηκαν εκ των υστέρων προφητείες. Τους έλεγε, για παράδειγμα, ότι «θα έρθει καιρός που θα στείλει ο Κύριος αρρώστιες αθεράπευτες, ο κόσμος θα ψάχνει φάρμακα να θεραπευτεί και δεν θα βρίσκει». Ο π. Γεώργιος ήταν ακόμη προικισμένος με πολλά θεϊκά χαρίσματα. Αυτό όμως δεν ήταν πιστευτό από όλους τους ιερείς. Ένας δε εξ αυτών, ο πνευματικός Παπα-Χαράλαμπος συνιστούσε στα πνευματικά του παιδιά να μην επισκέπτονται ούτε να συμβουλεύονται τον π. Γεώργιο. «Ήρθες επιτέλους, παπα-Χαράλαμπε;», του είπε κάποτε ο Γέροντας μόλις τον αντίκρυσε. Τότε ο παπα-Χαράλαμπος έκπληκτος που τον γνώριζε χωρίς κάν να τον ξαναδεί και μετανοημένος για τη συμβουλή που είχε δώσει στα πνευματικά του τέκνα, έσκυψε και του φίλησε το χέρι. (Από το στόμα της Κλειώς Κων/δου)

Ο π. Γεώργιος για να δυναμώνει τη πίστη του ποιμνίου του, τους έλεγε ότι αν έχουν πίστη και στη φωτιά να πέσουν δε θα καούν γιατί ο Θεός θα τους γλυτώσει. Μια Κυριακή πρωί εθεάθη κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας να μην πατάει στη γη αλλά να είναι μετάρσιος. (Από το στόμα του Περικλή Καζαντζίδη)

Ο π. Γεώργιος ως Θεοφόρος και Θεόπτης ήταν υπέρμαχος της ορθόδοξης εκκλησιαστικής διδασκαλίας «εξ άκρας συλλήψεως» (=δηλ. από τη πρωταρχική στιγμή της συλλήψεως του ανθρωπίνου εμβρύου), μιας διδασκαλίας που έχει διατυπωθεί δογματικά ως «Όρος Πίστεως» της Γ΄Οικουμενικής Συνόδου αναφορικά με τη Σύλληψη-Ενανθρώπηση του Θεανθρώπου Κυρίου. Γι’ αυτό και καταδικάζει το έγκλημα των αμβλώσεων.

Ο Γέροντας συμβουλεύοντας τα πνευματικά του παιδιά τονίζει ότι πρέπει να νηστεύουν σωστά, γιατί η νηστεία είναι μια άσκηση για τον χριστιανό. Είναι λάθος να νηστεύεις, έλεγε, μια εβδομάδα στην αρχή και μια εβδομάδα στο τέλος της νηστείας. Πάνω σ’ αυτό το θέμα ανέφερε μια μέρα και το εξής παράδειγμα: «Όταν είσαι πάνω σε μια γέφυρα και βρέχει δυνατά κι έχεις απλωμένο ένα σχοινί κι αρχίζεις να το μαζεύεις, επειδή βρέχεσαι δεν το κόβεις για να φύγεις, αλλά περιμένεις να το μαζέψεις όλο κι άς βρέχεσαι. (Από το στόμα του Περικλή Καζαντζίδη)

Τόνιζε ακόμη ο π. Γεώργιος ότι οι ανάδοχοι δεν πρέπει να μαλώνουν και ότι ο κάθε χριστιανός πρέπει να βαφτίσει το λιγώτερο τρία παιδιά. Το καθήκον του νουνού, έλεγε, είναι να μαθαίνει στα βαφτιστικά του από μικρά να πηγαίνουν Εκκλησία, να κοινωνούν τακτικά, να ακολουθούν το σωστό δρόμο, να γίνουν καλοί άνθρωποι και χριστιανοί. (Από το στόμα του Περικλή Καζαντζίδη)

Όσοι θέλουν να πληροφορηθούν περισσότερα για τη δράση του π. Γεωργίου Καρσλίδη μπορούν να προμηθευτούν και να μελετήσουν το τετράτομο έργο του Γ.Κ. Χατζοπούλου «Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΟΣΙΟΣ ΠΑΤΗΡ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ» των εκδόσεων «ΝΑΜΑ».

---

Ποιμαντορική Εγκύκλιος του Μητροπολίτη της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας Παύλου

Ποιμαντορική Εγκύκλιος

Παύλος

Ελέω Θεού Επίσκοπος και Μητροπολίτης

της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας.

Προς

άπαντα τα πνευματικά αυτού τέκνα.

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά.

Κοινή εις το χριστεπώνυμον πλήρωμα υπήρχεν η διαπίστωσις περί της αγιότητος του οσίου πατρός Γεωργίου Καρσλίδη, που ησκήθη και εκοιμήθη οσίως εις την Ιεράν Μονήν Αναλήψεως.

Ως ποιμενάρχης της μαρτυρικής μητροπόλεως Δράμας, ενστερνισθείς το φρόνημα των χριστιανών και πιστεύσας ακραδάντως εις την αγιότητα του Γέροντος, προέβην εις την ανακομιδήν των σεπτών αυτού λειψάνων και εις τας απαιτουμένας κανονικάς ενεργείας διά την αναγραφήν του ονόματος του οσίου πατρός εις το αγιολόγιον της κατά ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατόπιν ενθέρμου εισηγήσεως της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, κατά τας συνεδρίας του μηνός Μαρτίου συγκατερίθμησεν και τον όσιον πατέρα ημών Γεώργιον εις το αγιολόγιον, ορίσασα όπως η μνήμη αυτού να άγεται την 4ην Νοεμβρίου ημέραν της οσίας αυτού κοιμήσεως.

Κατά δε τον προσεχή Νοέμβριον (του 2008), η Ιερά Μητρόπολις θα διοργανώσει λαμπράς εορτάς επί τη αγιοκατατάξει του οσίου πατρός ημών Γεωργίου, των οποίων προεξάρχων θα είναι ο προσκυνητός ημών Δεσπότης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.

Τούτο το μέγα και ιστορικής σημασίας γεγονός διά την καθ’ ημάς Ιεράν Μητρόπολιν, εν χαρά γνωρίζω ημίν τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, ευχόμενος όπως αι προς Κύριον πρεσβείαι του οσίου πατρός να σκέπουν άπαντας τους τιμώντας Αυτόν.

Μετά πατρικών ευχών και ευλογιών

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΔΡΑΜΑΣ Π Α Υ Λ Ο Σ

20/05/2008

---

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 02/11/2008 ΣΤΗΝ ΔΡΑΜΑ, ΕΠ’ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΣΛΙΔΗ

«Ότε δε ευδόκησεν ο Θεός ο αφορίσας με εκ κοιλίας μητρός μου, και καλέσας δια της χάριτος Αυτού…»

Με τα λόγια αυτά της προς Γαλάτας Επιστολής, Ιερώτατοι Αδελφοί και ευσεβές πλήρωμα της Εκκλησίας, ο Απόστολος Παύλος φανερώνει ότι ήταν εκ κοιλίας μητρός του εκλελεγμένος από τον Θεόν δια την ζωήν του Ευαγγελίου, και κεκλημένος υπό της χάριτος δια το μέγα αποστολικόν έργον.

Πράγματι, ο Θεός εκλέγει συχνά από κοιλίας μητρός των ωρισμένας ωραίας ψυχάς, και εμπιστεύεται εις αυτάς μεγάλα χαρίσματα και εκτάκτους δωρεάς, προκειμένου να εργασθούν καρποφόρως εις το Ευαγγέλιον, να γίνουν φωστήρες εν τω κόσμω, οδηγοί πολλών εις την χριστιανικήν ζωήν και πολιτείαν, αλείπται πλήθους αγωνιστών της ευσεβείας. Χωρίς αμφιβολίαν, ένας εξ αυτών είναι και ο προσφάτως επισήμως ως Άγιος αναγνωρισθείς υπό της Μητρός Εκκλησίας μακάριος Ιερομόναχος Γεώργιος Καρσλίδης.

Γόνος ευσεβών γονέων εκ του αγιοτόκου και αγιοτρόφου Πόντου, και μάλιστα της Αργυρουπόλεως, της έδρας της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλδίας, έμεινε από βρέφους

ορφανός και από πατέρα και από μητέρα που απέθαναν την ιδίαν ημέραν. Όμως, αμέσως εφανερώθησαν τα σημεία της κλήσεως και της χάριτος. Γαλουχημένος από

την ευσεβεστάτην μάμμην του με την παραδειγματικήν ποντιακήν ευσέβειαν, μόλις εστάθη εις τους πόδας του και ήρχισε να ομιλή, έδειξεν ότι διέφερε των πολλών,

ότι ήτο όλως εξηρτημένος από τον Θεόν και αφωσιωμένος εις Αυτόν. Παιδάριον ακόμη, ο κατά το άγιον βάπτισμα Αθανάσιος, εδίδετο εις την προσευχήν και την

νηστείαν και εσφράγισε τα πρώτα χριστιανικά βήματά του, επταετής μόλις, με εν προσκύνημα εις το μέγα σέβασμα της Παναγίας του Σουμελά. Έκτοτε, η ζωή του

ήτο μία ανυποχώρητος υπακοή εις το θέλημα του Θεού. Εφόρεσε το ράσον εις ηλικίαν μόλις εννέα ετών!

Δεκαοκταετής ων, επισημοποίησε την αφιέρωσίν του δια της κουράς εις τον Μοναχισμόν και εβίωσε τα ιδεώδη του εις το έπακρον. Εκαλλιέργησε με σπανίαν επιμέλειαν όλας τας μοναχικάς αρετάς, και ετρύγησε πλουσίως τους γλυκείς καρπούς των. Έθεσε τον τράχηλον εις την υπηρεσίαν της Ιερωσύνης, και εχειροτονήθη Διάκονος.

Εις τας τραγικάς ημέρας του κατά της Εκκλησίας κομμουνιστικού διωγμού εν Γεωργία, ο νεαρός Ιεροδιάκονος συλληφθείς ως «εχθρός του λαού», υπέστη φυλακίσεις, ταπεινώσεις, ευτελισμούς, δημοσίας διαπομπεύσεις και ανηκούστους βασάνους. Κατεδικάσθη εις θάνατον και ετυφεκίσθη μαζί με πολλούς άλλους, αλλά χάριτι θεία διεσώθη θαυματουργικώς. Το 1925 εχειροτονήθη Πρεσβύτερος και Πνευματικός, ενώ το 1929 ήλθεν επιτέλους μετά από πολλάς περιπετείας εις την Ελλάδα, όπου έζησε τα τελευταία τριάντα από τα πενηνταοκτώ έτη της ζωής του.

Εδώ, η Σίψα, ο σημερινός Ταξιάρχης, εδέχθη τον Ομολογητήν του Χριστού, και ηγιάσθη από τας προσευχάς του, τους κόπους του δια τον Χριστόν, και δια τον άνθρωπον, τας νηστείας του, τας αγρυπνίας του, τας ελεημοσύνας του, τας διδαχάς του, την θεόσοφον πνευματικήν καθοδήγησίν του, τα θαύματά του. Πατήρ γνήσιος, αυστηρός εις τον εαυτόν του μέχρις άκρων, αλλ’ επιεικής και μειλίχιος, αμνησίκακος και συγχωρητικός προς όλους τους άλλους, συνεκακουχείτο και συνέπασχε θυσιαστικώς με τον λαόν της περιοχής. Κατεδικάσθη και πάλιν εις θάνατον το 1941 υπό των εκ του βορρά ομοδόξων εισβολέων, και διεσώθη και πάλιν θαυματουργικώς, δια να συνεχίση να διέρχεται ευεργετών και φανερών την αγάπην του Χριστού μέχρι της οσιακής κοιμήσεώς του το 1959 (04/11/1959).

Ποίαν αρετήν δεν είδομεν βιουμένην υπό του Γέροντος Γεωργίου; Ποίαν χάριν δεν είδομεν ανάγλυφον εις το πρόσωπον και την πολιτείαν του; Ποίαν δωρεάν του

Θεού δεν επολλαπλασίασεν ως ο τα πέντε τάλαντα λαβών φιλότιμος εκείνος δούλος της ευαγγελικής παραβολής; Υπήρξεν ο «μακάριος ανήρ, ο φοβούμενος τον Κύριον».

Ο καλός εργάτης της πρώτης ώρας. Ο πιστός οικονόμος των θείων μυστηρίων. Ο μη επαισχυνθείς το Όνομα του Κυρίου και βαστάσας αγογγύστως και μετά χαράς τον

Σταυρόν Του και τον ονειδισμόν Του μέχρι τέλους! Ο γενναίος αθλητής του καλού αγώνος, ο τελειώσας τον δρόμον του και κρατήσας της ομολογίας! Όντως, αγαπητοί, ο εικοστός αιών έδωκε πολλούς Αγίους εις την Εκκλησίαν, προς στηριγμόν της Πίστεως εις τας δυσκόλους συστροφάς της ιστορίας του. Μερικών εξ αυτών είχομεν

προσωπικώς την μεγάλην τιμήν και ευλογίαν να αναγνωρίσωμεν και ανακηρύξωμεν πανηγυρικώς την αγιότητα δια Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως, και να ορίσωμεν επίσημον εορτασμόν της μνήμης των. Εκ των πλέον διακεκριμένων, νομίζομεν, είναι ο ιδικός σας Άγιος, ο Άγιος Γεώργιος ο Καρσλίδης, ο Πόντιος, ο Δραμινός, ο Όσιος, ο Ομολογητής, ο γνήσιος φίλος του Χριστού! Λέγοντες μετά του Προφητάνακτος: «Εμοί δε λίαν ετιμήθησαν οι φίλοι Σου, ο Θεός» (Ψαλμ. 138: 17), σεμνυνόμεθα εν Κυρίω, ότι εδώκαμεν και δίδομεν την πρέπουσαν τιμήν και αναγνώρισιν εις τον νεώτερον φίλον Του Γεώργιον. Και είμεθα απολύτως βέβαιοι ότι δια των πρεσβειών του ο Κύριος αποστέλλει πλουσίαν την Χάριν Του εφ’ ημάς και επί πάντας τους πιστούς και Ορθοδόξους Χριστιανούς. Είσθε μακάριοι που έχετε εν τω προσώπω του ένα ακόμη ουράνιον προστάτην της Δράμας και της Μακεδονίας. Απομένει να είσθε -να είμεθα όλοι!- συντονισμένοι εις τους ρυθμούς της ευσεβείας του. Να αναλογιζώμεθα την διδασκαλίαν και τας συμβουλάς του, και να ακολουθώμεν κατά δύναμιν το θαυμαστόν παράδειγμά του. Ο Όσιος Γεώργιος είναι φάρος τηλαυγής της ζωής του ευαγγελίου και οδοδείκτης ακριβής της ασφαλούς πορείας προς την Βασιλείαν του Θεού! …

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω,

Δια των ευχών της Υπεραγίας Θεοτόκου της Εικοσιφοινίσσης και Σουμελιωτίσσης, του Αγίου Γεωργίου του Καρσλίδου και πάντων των Αγίων, χαίρετε, υγιαίνετε,

μακροημερεύετε, ευοδούσθε εις παν έργον αγαθόν, εις πάσαν αρετήν και πάντα έπαινον, πληρούσθε χάριτος, αγιάζεσθε, σώζεσθε! Η αγάπη και ευλογία της Μητρός

Εκκλησίας και του Πατριάρχου σας σας συνοδεύουν!

http://www.ecclesia.gr

---

Μαρτυρίες

 

Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου

π. Γεώργιος Καρσλίδης, ο προορατικός Γέροντας

Τεύχος 17ο, Περιοδικό Πεμπτουσία, σελ. 116-123, Απρίλιος – Ιούλιος 2005

Νεώτερα στοιχεία περί του μακαριστού Γέροντα

Η οσιακή μορφή του Γέροντα και μετά την μακάρια κοίμησή του συνεχίζει να μιλά στις καρδιές πολλών πιστών και μάλιστα με σημεία δυνατά, να παρηγορεί κι ενισχύει ψυχές διψώντων. Η ευλάβεια όλων, που φανερώνεται με διαφόρους τρόπους και με την διήγηση της ωφέλειας, που έλαβαν από την ανάγνωση της ευρύτατα κυκλοφορούσης βιογραφίας του, είναι η καλύτερη μαρτυρία της και μετά θάνατον μυστικής προσφοράς του. Όσοι τον επικαλούνται θερμά δεν απογοητεύονται εύκολα. Απλοί, φτωχοί και άσημοι, μοναχοί και λαϊκοί, αλλά συνήθως ευσεβείς και ταπεινοί άνθρωποι, όπως ο Γέροντας, είναι οι αναγνώστες του θαυμαστού βίου του, που συγκινεί και κατανύσσει. Η δίχως έμμονη εκζήτηση ονείρων, οραμάτων και θαυμάτων, αλλά η ειρηνική και ευφρόσυνη παρουσία αυτών στους επικαλουμένους το όνομά του φανερώνει την γνησιότητα και την αξία τους.

Η μοναχή Μαρία, από Μονή της Καλαμάτας, μετά την ανάγνωση του βίου του Γέροντα, πήρε ευλογία να επισκεφθεί το μοναστήρι του. Το ταξίδι ήταν πράγματι καθοδηγούμενο από τον Γέροντα, αφού όλα ευκολύνθηκαν κι έφτασε άνετα κι αίσια στο μοναστήρι. Στον ναό που δεν λιβάνιζαν αισθάνθηκε άρρητη ευωδία και στο δωμάτιο του ξενώνα που φιλοξενείτο είδε θαυμαστό φως, που της προκάλεσαν κατάνυξη και δέος για την ουράνια επίσκεψη και την εξαίσια υποδοχή στο μοναστήρι του. Η παρουσία του Γέροντα ήταν αισθητή στον ιερό χώρο. Προσκυνώντας στο τάφο του πείσθηκε πως είχε γνωρίσει ένα μεγάλο προστάτη στην ζωή της, ένα καινούργιο μεσίτη στον Θεό και πως η Μονή φυλάγει έναν πολύτιμο θησαυρό, γι΄ αυτό και νοερά κι΄ ευγνώμονα βρίσκεται εκεί, όπως και πολλές φιλομόναχες ψυχές.

Η μητέρα του κ. Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, κατοίκου Σίψας, τα χαράματα της 4ης Νοεμβρίου 1959 βγήκε στην αυλή του σπιτιού της για κάποια δουλειά και αντίκρυσε θέαμα εξαίσιο. Φωτεινή στήλη κατέ­βαινε από τον ουρανό και κατέληγε πίσω από το ιερό βήμα του ναού της Αναλήψεως στο μοναστήρι. Μπήκε συγκινημένη στο σπίτι και είπε στους δικούς της: «ο Γέροντας έφυγε για τον ουρανό».

Η κ. Αναστασία Τοκμακίδου διηγείται τα εξής: «Ήθελα να κάνω σαρανταλείτουργο για την μητέρα μου στο μοναστήρι, μετά τον θάνατο του Γέροντα. Το κάναμε τέσσερις οικογένειες μαζί, για να μας στοιχί­σει πιο φθηνά, γιατί τότε ήταν φτώ­χεια. Δώσαμε τα ονόματα και άρχισε το σαρανταλείτουργο. Στο τέλος πήγαμε όλες μαζί για να διαβάσουμε το κόλλυβο. Πήγαμε το βράδυ στον εσπερινό και μετά μείναμε στον ξενώνα του μοναστηριού. Στις 12 η ώρα, ενώ ήταν παντού ησυχία κι εγώ ακόμη δεν είχα κοιμηθεί, ακούω κουδουνάκια, όπως του θυμιατού και νόμιζα ότι ήταν αρνάκι που ήταν έξω. Το πρωΐ, όταν τελείωσε ή Θεία Λειτουργία, την ώρα που πίνα­με καφέ με την Γερόντισσα Άννα, την ρώτησα αν έχουν αρνάκι με κου­δουνάκια. και μου απάντησε: «Αρνάκι δεν έχουμε, αλλά ο Γέρο­ντας ήλθε να σας θυμιάσει».

Η Γερόντισσα Άννα (Μακκαβαίου) μοναχή της Μονής, όταν με καυτά δάκρυα προσευχόταν στον τάφο του Γέροντα, την ήμερα που η σημερινή ηγουμένη (σημείωση VatopaidiFriend: νυν ήδη μακαριστή Γερόντισσα Ακυλίνα) επρόκειτο να υποστεί σοβαρή χειρουργική επέμβαση (τον Νοέμβριο του 1973), άκουσε καθαρά την φωνή του Γέροντα από τον τάφο να της λέγει: «Μη φοβάσαι Γερόντισσα, θα γίνει καλά». Τότε ένιωσε μεγάλη παρηγο­ριά και χαρά γέμισε την ψυχή της.

Πράγματι ο ιατρός ομολόγησε μόνος του ότι ένιωθε κάποιον που του οδήγησε το χέρι στην κρίσιμη στιγμή και είπε καθώς έβγαινε από το χειρουργείο πως κάποιον άγγελο έχει αυτή η ψυχή.

Ο κ. Κουλιάρμος Παναγιώτης διηγείται για τον γιό του Θεόδωρο τα εξής: «Όταν γεννήθηκε το παιδί μας, το 1989, τα ματάκια του τσιμπλιάζανε και του πονούσαν, δεν μπορούσε καθόλου να τα ανοίξει και ούτε έβλεπε. Σκεπτόμασταν να του κάνουμε εγχείρηση, όπως μας είπε ο γιατρός. Μία μέρα μας έδωσε μια γειτόνισσα το βιβλίο του Γέρο­ντα και το διάβασα με λαχτάρα. Εκείνο το απόγευμα το παιδί, ενώ ήταν στο κρεβάτι του, άρχισε να κλαίει δυνατά και να τρίβει τα μάτια του. Μόλις πλησίασε η μητέρα του, είδε ότι τα μάτια του άνοιξαν, ήταν καθαρά και έβλεπε. Μετά από δύο χρόνια ήρθαμε να ευχαριστήσουμε τον Γέροντα στο μοναστήρι, Το παιδάκι που ήταν δύο ετών δεν έφευγε από τον τάφο του, και ενώ είχαμε πρόγραμμα να φύγουμε τις πρωϊνές ώρες, μείναμε μέχρι το απόγευμα. Το δε παιδάκι φώναζε συνέχεια «παπούλη» και φιλούσε το καλυμμαύχι του Γέροντα από την φωτογραφία και δεν μπορούσαμε να το απομακρύνουμε από τον τάφο».

Η ευλαβέστατη, απλή και χαρισματούχος μοναχή Άννα από το Δοξάτο Δράμας, πολλές φορές έχει επισκεφθεί το μοναστήρι και παρέ­μεινε σε αυτό επί αρκετές ημέρες. Ένα πρωινό στο τέλος του Όρθρου, που τελούνταν στον ναό της Αναλήψεως, έβλεπε μπροστά της τον Μακαριστό Γέροντα ολοζώντανο και, ενώ οι αδελφές την παρακινούσαν να προχωρήσει μετά την Γερόντισσα για να προσκυνήσει τις άγιες εικόνες, αυτή στεκόταν ακίνη­τη σαν αποσβολωμένη και απορούσε, πως την προτρέπουν να προσπεράσει τον Γέροντα.

Η κ. Ιλιάδα, σύζυγος του κ. Αλεξάνδρου Όσσα, παθολόγου ιατρού στην Δράμα, ο οποίος υπήρξε προσωπικός ιατρός του Γέροντα, μας διηγήθηκε ότι αρκετά χρόνια μετά την κοίμηση του Γέρο­ντα τον είδε στον ύπνο της ολοζώ­ντανο, ενδεδυμένο με βυσσινιά χρυ­σοκέντητη ιερατική στολή, να στέκε­ται έξω από την πόρτα του σπιτιού της. Από την λαχτάρα της πετάχτηκε πάνω κι έτρεξε, ζαλισμένη ακόμη από τον ύπνο, ν΄ ανοίξει την πόρτα, αλλά δεν ήταν κανείς. Είχε ξυπνήσει και ο σύζυγος της και την ρώτησε τί συνέβη. Ενώ του διηγιόταν το όνει­ρο με τον Γέροντα, αντελήφθησαν ότι στο καθιστικό, που τους χώριζε μια τζαμόπορτα, είχε ανάψει φωτιά, από το αναμμένο καντήλι. Καίγο­νταν τα ντουλάπια, οι εικόνες όμως δεν είχαν πάθει τίποτα. Την διάσωσή τους και του σπιτιού τους την θεώρησαν ως θαύμα του Γέροντα.

Ο κ. Σταύρος Πετρικεχαγιάς, που κατάγεται από το χωριό Καλό Αγρό Δράμας, βρίσκεται από το 1975 στην Πενσυλβάνια Αμερικής· διηγείται ότι τον βάπτισε ο Γέροντας και από μικρός θυμάται ότι τον δίδασκε πως πρέπει να είναι η ζωή του. Την άνοιξη του 2001, που ήλθε στην Ελλάδα, επισκέφθηκε την Μονή για να προσκυνήσει στον τάφο του νονού του, για τον οποίο έτρεφε μεγάλο σεβασμό, αγάπη και ευγνωμοσύνη, γιατί τρεις φορές τον έσωσε από βέβαιο θάνατο και πολ­λές φορές ένιωσε την προστασία τον και την θαυματουργική επέμβαση του στην ζωή του. Την πρώτη φορά· νέος ακόμη, κινδύνευσε να πνίγει στο ποτάμι και τον γλύτωσε ο αδελφός του, που παρουσιάστηκε ξαφνι­κά μπροστά του. μόλις επικαλέστηκε την βοήθεια του Γέροντα.

Την δεύτερη φορά. όταν υπηρετούσε στο πολεμικό ναυτικό και επρόκειτο να πλεύσουν για την Ρόδο, ενώ είχαν επιβιβαστεί, την τελευταία στιγμή του άλλαξαν καράβι. Κατά τον πλου, το πρώτο καράβι βυθίστηκε και από τους 45 ναύτες οι 37 πνίγηκαν. Αυτήν την σωτηρία του πιστεύει ακράδαντα ότι την οφείλει στον πολυσέβαστο Γέροντα Γεώργιο, γιατί πάντοτε τον επεκαλείτο σε κάθε δύσκολη ενέργειά του.

Η τρίτη θαυμαστή επέμβαση του μακαριστού Γέροντα συνέβη στην Αμερική, όπου εργαζόταν κατά το έτος 1995 για την κατασκευή μεγά­λης δεξαμενής νερού. Βρισκόταν πάνω σε σκαλωσιά κι΄ έπεσαν και οι δύο κάτω στο έδαφος. Ο άλλος εργάτης έμεινε επί τόπου νεκρός. Ο κ. Σταύρος, καθώς έπεφτε με το κε­φάλι κάτω, ένιωσε κάποια στιγμή έναν να τον γυρίζει ορθό. Καθώς έπεφτε με τόση ορμή ανάμεσα στα σίδερα της σκαλωσιάς από τόσο ύψος, έτρεξαν οι συνάδελφοι του να τον βρουν κι αυτόν νεκρό. Προς μεγάλη τους έκπληξη και χαρά είδαν ότι ήταν ζωντανός. Τον μετέφεραν στο νοσοκομείο κι επί τρεις εβδομά­δες ήταν σε αφασία. Είχε πολλά κατάγματα και χρειάστηκαν σχεδόν δύο χρόνια για να αποκατασταθεί σχετικά η υγεία του. Την σωτηρία του απέδωσε στον Γέροντα. Ο αδελ­φός του μάλιστα ένα βράδυ μετά το ατύχημα είδε τον Γέροντα στον ύπνο του και του είπε: «Έγώ μόνο τον ίσιωσα, δεν πρόφτασα να τον κρατή­σω». Ο ίδιος ομολογεί ότι δεν ήταν αδυναμία του Γέροντα να τον κρα­τήσει, άλλά ότι ήταν ένα ράπισμα από τον Γέροντα η περαιτέρω ταλαι­πωρία του για να αλλάξουν πολλά πράγματα στην ζωή του. Ωστόσο του είχε μείνει κάποια δυσκολία στα γόνατα και στην μέση, ώστε δεν μπορούσε να γονατίσει καθόλου.

Το επόμενο έτος, Ιούνιος 1998, ήλθε στην Ελλάδα με σκοπό να ευχαριστήσει τον Γέροντα, γιατί πί­στευε ότι ήταν ο σωτήρας του. Μόλις αντίκρυσε τον τάφο του συγκινήθηκε κι αυθόρμητα γονάτισε για να τον ασπαστεί. Ήταν η πρώτη φορά που γονάτιζε μετά το ατύχημα. Σηκώθηκε τέλος με ευκολία, χωρίς να κρατηθεί από πουθενά.

Έκτοτε νοιώθει υγιέστατος, δίχως κανένα πρόβλημα.

Ο ίδιος κ. Σταύρος καταθέτει κάποια περιστατικά που είχε δει στο μοναστήρι όταν ζούσεο ο Γέροντας. Κατά την Θεία Μετάληψη αρνήθηκε μια φορά να κοινωνήσει μια κυρία. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο κ. Θεόδωρος Παυλίδης τον ρώτησε γιατί δεν την κοινώνησε και ο Γέροντας του είπε με πόνο: «είδα ένα σκυλί με ευαγγέλιο στο στόμα». Και εξήγησε: ορκίστηκε ψέματα στο δικαστήριο κι αδίκησε άνθρωπο». Κάποια άλλη φορά η θεία του ήλθε στο μαναστήρι να κοινωνήσει τα παιδιά της, ενώ τα άφησε να φάνε αυγά. Ο Γέροντας με το χάρισμά του το γνώριζε και με κανένα τρόπο δεν ήθελε να τα κοινωνήσει. Της είπε «τα τάϊσες αυγά και ήρθες να τα κοινωνήσεις;»

Δεν θα ήθελα όμως να κλείσω την παρούσα προσθήκη, δίχως να αναφερθώ σε ένα προσωπικό γεγονός. Όταν πολιός, σεβάσμιος, χαρισματούχος Αγιορείτης Γέροντας μελέτησε το βιβλίο -ας σημειωθεί ότι τον έχει εικονογραφήσει και τον τιμά από καιρό ως άγιο- και συναντηθήκαμε, με αγκάλιασε, με ασπάστηκε και μου είπε: «Μόνο για την βιογραφία που έγραψες του όσιου Γεωργίου Καρσλίδη συγχωρέθηκαν οι μισές αμαρτίες…». Τώρα που ο Γέροντας κοιμήθηκε μπορούμε να αναφέρουμε το όνομά του. Πρόκειται για τον πνευματοφόρο Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη.

Ο Γέροντας Γεώργιος σήμερα ζει στις καρδιές όλων ως άγιος και ο τάφος του αποτελεί προσκύνημα. Η ευχή του ας μας συνοδεύει όλες τις ημέρες της ζωής μας.

Πηγή: http://vatopaidi.wordpress.com